Vallarfoxgras NUUTTI 20 kg

NUUTTI er vallarfoxgrasyrki frá Finnlandi, kynbætt sem öflugt alhliða yrki fyrir svæði þar sem kröfur um uppskerumagn og ræktunaröryggi fara saman. Yrkið einkennist af miklum vaxtarþrótti og hefur í íslenskum tilraunum sýnt uppskerugetu sem stendur fyllilega jafnfætis yrkjum eins og GRINDSTAD, en með mun betra vetrarþoli.

NUUTTI skríður fremur seint, sem tryggir ræktendum lengri tíma fram að uppskeru og slætti áður en fóðurgildið fellur. Meltanleiki (D-gildi) fellur hægt í fyrri slætti, sem auðveldar verkun á hágæða gróffóðri. Sem dæmigert strágras nýtir það vaxtartímann vel, en sérstaða þess liggur ekki síst í kröftugum og blaðríkum endurvexti sem skilar góðri uppskeru í seinni slætti.

Hvað harðgerði varðar hefur NUUTTI sýnt gott viðnám gegn kali og þeim sveppasjúkdómum sem herjað geta á tún undir þaulsætnum snjóalögum. Með öflugri forðasöfnun í hnýði (lauka) neðst á stönglinum tryggir yrkið góða endingu og öruggan vöxt að vori. Það hentar vel í hreinrækt sem og í blöndur þar sem sóst er eftir þéttum sverði og stöðugleika í uppskeru. Fyrir ræktendur sem leita eftir yrki sem sameinar góða uppskeru og áreiðanleika er NUUTTI kostur sem hefur gefið góða raun.

Ráðlagt sáðmagn 20-25 kg/ha.

NUUTTI er fáanlegt í 20 kg pokum.

Meira um ræktun á vallarfoxgrasi.

Almennar ræktunarleiðbeiningar fyrir vallarfoxgras

Vallarfoxgras er undirstaðan í íslenskri túnrækt vegna mikils lystugleika og orkugildis. Til að tryggja góða endingu og hámarks nýtingu þarf að huga vel að ræktunartækni og staðsetningu.

Jarðvegur og sáning Tegundin þrífst best í frjósömum moldarjarðvegi eða vel framræstri mýri. Í illa framræstum eða súrum jarðvegi þar sem svellamyndun er tíð endist vallarfoxgras illa. Sáðbeðið skal vera mjög slétt og fínunnið; mælt er með að sá í yfirborðið (sáðdýpt um 1 sm) og valta strax eftir sáningu til að tryggja góð tengsl fræs við fræbeðinn. Algengt sáðmagn er 20–25 kg á hektara í hreinrækt, en oft er sáð í blöndu með vallarsveifgrasi, hávingli eða vallarrýgresi (70–90% foxgras) til að auka þéttleika og beitarþol.

Nýting og fóðurgæði Vallarfoxgras er strágras, sem þýðir að nánast allir sprotar skríða á sama tíma. Fóðrunarvirðið er hæst fram að skriði en eftir það eykst trénisinnihald og meltanleiki fellur hratt. Því er mikilvægt að slá fyrir eða um skrið ef ætlunin er að framleiða hágæða fóður fyrir mjólkurkýr. Slík meðferð getur hins vegar dregið úr endingu plöntunnar, þar sem hún þarf tíma til að safna forða í laukana neðst á stönglinum.

Beit og endurvöxtur Einn stærsti galli vallarfoxgrass er hægur og ótryggur endurvöxtur (há). Tegundin þolir beit fremur illa þar sem dýr bíta gjarnan vaxtarbrodd kynsprotanna og lítið er um hliðarsprota til að taka við. Með réttu beitarskipulagi og hóflegri áburðargjöf á milli slátta má þó bæta endurvöxtinn, en gæta verður þess að ofgera ekki plöntunni svo hún nái að búa sig undir veturinn.

Sýrustig og kölkun í túnrækt

Sýrustig jarðvegs (pH) hefur afgerandi áhrif á framvindu vallarfoxgrass í túnum. Tegundin þrífst best þar sem sýrustig er á bilinu 6,0 til 6,5, en við það sýrustig er aðgengi plantna að helstu næringarefnum hvað hagstæðast.

Áhrif lágs sýrustigs

Í súrum jarðvegi (pH < 5,5) dregur verulega úr þrótti og samkeppnishæfni vallarfoxgrass. Lágt sýrustig takmarkar rótarvöxt og getur leitt til þess að plantan nái síður að safna nægum forða í stöngulhnýði (lauka) fyrir veturinn. Afleiðingin er gjarnan sú að yrki sem annars eru harðgerð, sýna aukna tilhneigingu til kalskemmda og verða undir í samkeppni við illgresi eða lítt eftirsóknarverðar grastegundir.

Kölkun og ending

Regluleg kölkun er nauðsynleg í íslensku ræktarlandi til að viðhalda réttu sýrustigi.

• Kölkun bætir jarðvegsbyggingu og örvar örverulíf, sem flýtir fyrir niðurbroti lífrænna efna og losun næringarefna.

• Við rétt sýrustig nýtist áburður betur, sem styrkir endurvöxt og eykur lífslíkur plöntunnar eftir slátt.

• Í illa framræstum og súrum jarðvegi er ending vallarfoxgrass jafnan mjög takmörkuð, óháð yrkjavali.