Vallarsveifgras BALIN 10 kg

BALIN er vallarsveifgrasyrki frá Danmörku sem hefur fest sig í sessi fyrir áreiðanleika og öflugan vöxt. Yrkið er meðal snemmbært og einkennist af miklum þrótti á vorin, auk þess sem það viðheldur góðri sprettu út sumarið. Það hefur reynst harðgert og býr yfir góðu vetrarþoli, sem tryggir góða endingu í varanlegum túnum eða beitarhólfum.

Sem hávaxið yrki innan sinnar tegundar sýnir BALIN góða samkeppnishæfni gagnvart öðrum grastegundum í sáðblöndum. Það leggur grunn að hágæða fóðri þar sem lystugleiki er í fyrirrúmi. Yrkið er þolið fyrir beit og traðki. Þá hefur BALIN sýnt ágætt þol gegn sjúkdómum og viðheldur grænum lit sínum vel yfir vaxtartímann ef raki er nægur í jarðvegi.

Vegna vaxtarlagsins og öflugrar renglumyndunar hentar BALIN einkar vel til sáningar í grasflatir og útivistarsvæði. Það stuðlar að myndun á slitsterkum og þéttum sverði sem þolir ágang vel og flýtir fyrir viðgerð ef skemmdir verða. Þetta gerir yrkið að fýsilegum kosti þar sem óskað er eftir fallegri og endingargóðri flöt sem þolir fjölbreytta nýtingu.

BALIN er hentugur valkostur í sáðblöndur þar sem stefnt er að mikilli nýtingu og þéttum sverði sem stenst álag. Yrkið nýtist vel til að auka svarðarmyndun og bæta seiglu túna eða flata við fjölbreyttar íslenskar aðstæður.

Ráðlagt sáðmagn í hreinrækt er 11–17 kg/ha, en algengt er að nota um 10–30% hlutfall í blöndu með vallarfoxgrösum.

Í uppgræðsluverkefnum þar sem dreift er með höndum er gjarnan notað meira fræ, eða sem nemur 50-100 kg/ha og við umfangsminni sáningu í heimgrasflöt er oft notast við 1-2 kg/100 m2, en meira sáðmagn flýtir fyrir lokun svarðarins. 

BALIN fæst í 10 kg pokum.

Meira um ræktun á vallarsveifgrasi.

Almennar ræktunarleiðbeiningar fyrir vallarsveifgras

Vallarsveifgras leggur grunn að þéttum og endingargóðum sverði. Tegundin gefur góða raun í blöndum með hávaxnari tegundum þar sem hún fyllir upp í eyður og eykur seiglu túna.

Jarðvegur og sáning Tegundin gerir hóflegar kröfur til jarðvegs en þrífst síður í þurrum sandjarðvegi. Vetrar- og svellþol er drjúgt. Vegna hægrar spírunar og rótarmyndunar er vallarsveifgrasi sjaldnast sáð einu sér. Ráðlagt er að sá grunnt, jafnvel í yfirborð, og valta strax í kjölfarið.

Nýting og fóðurgæði Vallarsveifgras skríður oftast í júní eða byrjun júlí. Æskilegt er að slá um skrið til að viðhalda næringargildi. Votverkun hefur reynst vel þar sem tegundin er smágerð og blaðrík. Uppskera er almennt hóflegri en hjá vallarfoxgrasi en fóðrið er steinefna- og próteinríkt. Í vætutíð síðsumars getur mjöldögg lagst á blöðin og rýrt gæði.

Beit og endurvöxtur Neðanjarðarrenglar veita plöntunni drjúgt þol gagnvart ágangi og traðki. Endurvöxtur er jafn, sem gerir tegundina að hentugum kosti til beitar. Sýna þarf þó gætni, þar sem of mikil haustbeit getur skert þrótt plöntunnar næsta sumar.

Sýrustig og kölkun í túnrækt Sýrustig jarðvegs (pH) hefur afgerandi áhrif á framvindu grasa. Ræktaðar grastegundir þrífast vel þar sem sýrustig er á bilinu 6,0 til 6,5, en þá er aðgengi plantna að næringarefnum hagstætt.

Í súrum jarðvegi (pH < 5,5) dregur úr rótarvexti, áburðarnýtingu og samkeppnishæfni túngrasa. Afleiðingin getur orðið aukin hætta á kali og að ræktaða grasið verði undir í samkeppni við illgresi.

Regluleg kölkun viðheldur æskilegu sýrustigi. Hún bætir jarðvegsbyggingu, styður við örverulíf og eykur áburðarnýtingu. Þetta styrkir vöxt og lífslíkur plantna yfir veturinn. Í súrum eða illa framræstum jarðvegi er ending takmörkuð og ábati af sáningu minni.