Vallarsveifgras KUPOL 10 kg

KUPOL er gamalreynt vallarsveifgrasyrki frá Svíþjóð. Í íslenskum tilraunum hefur það sýnt ágæta eiginleika hvað varðar uppskeru í samanburði við mörg önnur vallarsveifgrasyrki.

KUPOL er fljótt til á vorin, sem getur gefið góða raun þar sem óskað er eftir snemmbærri sprettu. Yrkið heldur grænum lit lengur fram á haustið borið saman við til dæmis yrkið Knut. Það gefur vísbendingu um lengri vaxtartíma en kallar jafnframt á að hugað sé að hóflegri nýtingu á haustin svo plantan nái að búa sig undir vetur.

Vallarsveifgras hefur þann eiginleika að breiða úr sér með neðanjarðarrenglum og mynda þéttan og slitsterkan svörð sem hefur gott beitarþol. Vegna þessa vaxtarlags hentar tegundin einnig vel til sáningar í grasflatir, þar sem hún stuðlar að góðri svarðarmyndun og þéttleika.

Þótt uppskera sé almennt hóflegri en hjá strágrösum á borð við vallarfoxgras, er fóðurgildið ágætt og steinefnainnihald hátt ef áburðargjöf er sinnt.

KUPOL hentar vel í sáðblöndur, ekki síst með vallarfoxgrasi, til að auka svarðarmyndun, styðja við endurvöxt í seinni slætti og bæta þol túnsins til lengri tíma litið.

Ráðlagt sáðmagn í hreinrækt er 15-18 kg/ha, en algengt er að nota um 10-30% hlutfall vallarsveifgrass í blöndu með vallarfoxgrösum.

KUPOL fæst í 10 kg pokum.

Meira um ræktun á vallarsveifgrasi. 

Almennar ræktunarleiðbeiningar fyrir vallarsveifgras

Vallarsveifgras leggur grunn að þéttum og endingargóðum sverði. Tegundin gefur góða raun í blöndum með hávaxnari tegundum þar sem hún fyllir upp í eyður og eykur seiglu túna.

Jarðvegur og sáning Tegundin gerir hóflegar kröfur til jarðvegs en þrífst síður í þurrum sandjarðvegi. Vetrar- og svellþol er drjúgt. Vegna hægrar spírunar og rótarmyndunar er vallarsveifgrasi sjaldnast sáð einu sér. Ráðlagt er að sá grunnt, jafnvel í yfirborð, og valta strax í kjölfarið.

Nýting og fóðurgæði Vallarsveifgras skríður oftast í júní eða byrjun júlí. Æskilegt er að slá um skrið til að viðhalda næringargildi. Votverkun hefur reynst vel þar sem tegundin er smágerð og blaðrík. Uppskera er almennt hóflegri en hjá vallarfoxgrasi en fóðrið er steinefna- og próteinríkt. Í vætutíð síðsumars getur mjöldögg lagst á blöðin og rýrt gæði.

Beit og endurvöxtur Neðanjarðarrenglar veita plöntunni drjúgt þol gagnvart ágangi og traðki. Endurvöxtur er jafn, sem gerir tegundina að hentugum kosti til beitar. Sýna þarf þó gætni, þar sem of mikil haustbeit getur skert þrótt plöntunnar næsta sumar.

Sýrustig og kölkun í túnrækt Sýrustig jarðvegs (pH) hefur afgerandi áhrif á framvindu grasa. Ræktaðar grastegundir þrífast vel þar sem sýrustig er á bilinu 6,0 til 6,5, en þá er aðgengi plantna að næringarefnum hagstætt.

Í súrum jarðvegi (pH < 5,5) dregur úr rótarvexti, áburðarnýtingu og samkeppnishæfni túngrasa. Afleiðingin getur orðið aukin hætta á kali og að ræktaða grasið verði undir í samkeppni við illgresi.

Regluleg kölkun viðheldur æskilegu sýrustigi. Hún bætir jarðvegsbyggingu, styður við örverulíf og eykur áburðarnýtingu. Þetta styrkir vöxt og lífslíkur plantna yfir veturinn. Í súrum eða illa framræstum jarðvegi er ending takmörkuð og ábati af sáningu minni.