Vallarfoxgras SNORRI

SNORRI er vallarfoxgrasyrki sem sérstaklega er ætlað fyrir erfið ræktunarskilyrði og þar sem lítil krafa er um endurvöxt og háarslátt. Yrkið er afrakstur markvissra kynbóta þar sem byggt var á efniviði úr plöntum sem lifðu af mikið kal í íslenskum túnum. Niðurstöður yrkjaprófana sýna að SNORRI stendur einna best allra vallarfoxgrasyrkja þegar reynir á þol gegn svellalögum og umhleypingum.

SNORRI er yrki sem stólar á öruggan lífsferil. Hann býr sig snemma undir vetur og fer fyrr í vetrardvala en mörg önnur yrki, sem skýrir afburða vetrarþol þess. Þessum eiginleika fylgir þó að yrkið skilar minni uppskeru en t.d. RAKEL eða GRINDSTAD, sérstaklega þegar litið er til seinni sláttar (háarinnar). Í tilraunum hefur komið fram að endurvöxtur er með minna móti, enda fórnar plantan hámarksuppskeru í staðinn fyrir endingu.

Hvað ræktun varðar hentar SNORRI best á þeim svæðum landsins þar sem kalhætta er mikil og vetraraðstæður ótryggari. Það þrífst best í vel frjósömum mólendisjarðvegi eða framræstri mýri. Vegna takmarkaðs endurvaxtar hefur gefið góða raun að rækta SNORRA í blöndum með uppskerumeiri stofnum til að tryggja bæði magn og ræktunaröryggi. Fyrir ræktendur sem búa við tvísýna vetur er SNORRI valkostur sem hefur sýnt að hann lifir þegar aðrir stofnar gefa eftir.

Ráðlagt sáðmagn 20-25 kg/ha.

SNORRI er fáanlegur í 10 kg pokum.

Meira um ræktun á vallarfoxgrasi.

Almennar ræktunarleiðbeiningar fyrir vallarfoxgras

Vallarfoxgras er undirstaðan í íslenskri túnrækt vegna mikils lystugleika og orkugildis. Til að tryggja góða endingu og hámarks nýtingu þarf að huga vel að ræktunartækni og staðsetningu.

Jarðvegur og sáning Tegundin þrífst best í frjósömum moldarjarðvegi eða vel framræstri mýri. Í illa framræstum eða súrum jarðvegi þar sem svellamyndun er tíð endist vallarfoxgras illa. Sáðbeðið skal vera mjög slétt og fínunnið; mælt er með að sá í yfirborðið (sáðdýpt um 1 sm) og valta strax eftir sáningu til að tryggja góð tengsl fræs við fræbeðinn. Algengt sáðmagn er 20–25 kg á hektara í hreinrækt, en oft er sáð í blöndu með vallarsveifgrasi, hávingli eða vallarrýgresi (70–90% foxgras) til að auka þéttleika og beitarþol.

Nýting og fóðurgæði Vallarfoxgras er strágras, sem þýðir að nánast allir sprotar skríða á sama tíma. Fóðrunarvirðið er hæst fram að skriði en eftir það eykst trénisinnihald og meltanleiki fellur hratt. Því er mikilvægt að slá fyrir eða um skrið ef ætlunin er að framleiða hágæða fóður fyrir mjólkurkýr. Slík meðferð getur hins vegar dregið úr endingu plöntunnar, þar sem hún þarf tíma til að safna forða í laukana neðst á stönglinum.

Beit og endurvöxtur Einn stærsti galli vallarfoxgrass er hægur og ótryggur endurvöxtur (há). Tegundin þolir beit fremur illa þar sem dýr bíta gjarnan vaxtarbrodd kynsprotanna og lítið er um hliðarsprota til að taka við. Með réttu beitarskipulagi og hóflegri áburðargjöf á milli slátta má þó bæta endurvöxtinn, en gæta verður þess að ofgera ekki plöntunni svo hún nái að búa sig undir veturinn.

Sýrustig og kölkun í túnrækt

Sýrustig jarðvegs (pH) hefur afgerandi áhrif á framvindu vallarfoxgrass í túnum. Tegundin þrífst best þar sem sýrustig er á bilinu 6,0 til 6,5, en við það sýrustig er aðgengi plantna að helstu næringarefnum hvað hagstæðast.

Áhrif lágs sýrustigs

Í súrum jarðvegi (pH < 5,5) dregur verulega úr þrótti og samkeppnishæfni vallarfoxgrass. Lágt sýrustig takmarkar rótarvöxt og getur leitt til þess að plantan nái síður að safna nægum forða í stöngulhnýði (lauka) fyrir veturinn. Afleiðingin er gjarnan sú að yrki sem annars eru harðgerð, sýna aukna tilhneigingu til kalskemmda og verða undir í samkeppni við illgresi eða lítt eftirsóknarverðar grastegundir.

Kölkun og ending

Regluleg kölkun er nauðsynleg í íslensku ræktarlandi til að viðhalda réttu sýrustigi.

• Kölkun bætir jarðvegsbyggingu og örvar örverulíf, sem flýtir fyrir niðurbroti lífrænna efna og losun næringarefna.

• Við rétt sýrustig nýtist áburður betur, sem styrkir endurvöxt og eykur lífslíkur plöntunnar eftir slátt.

• Í illa framræstum og súrum jarðvegi er ending vallarfoxgrass jafnan mjög takmörkuð, óháð yrkjavali.