Vallarsveifgras OPAL 10 kg

OPAL er sænskt vallarsveifgrasyrki sem kynbætt var með áherslu á blaðvöxt og samkeppnishæfni. Yrkið einkennist af kröftugum vexti og góðri nýtingu vaxtartímans, sem skilar sér í jafnri uppskeru yfir sumarið.

Sem hávaxið og fremur aðgangshart yrki sýnir OPAL góða mótstöðu gagnvart illgresi og öðrum grastegundum á kímplöntustigi. Það myndar þéttan svörð og er blaðríkt, sem gerir það að verkum að fóðurgildi helst hátt ef slegið er á réttum tíma. OPAL er beitar- og traðkþolið vegna mikillar renglumyndunar.

Þótt OPAL sé fyrst og fremst fóðuryrki, gerir vaxtarlagið það einnig að góðum kosti í stærri grasflatir og útivistarsvæði. Það stuðlar góðum sverði sem þolir álag og flýtir fyrir því að tún og flatir nái góðum þéttleika eftir sáningu. Yrkið viðheldur heilbrigðum vexti og sýnir góða mótstöðu gegn algengum sveppasjúkdómum sem geta herjað á tún í vætutíð.

OPAL getur hentað vel með vallarfoxgrasi, til að tryggja endingu túna og bæta endurvöxt í seinni slætti. 

Ráðlagt sáðmagn í hreinrækt er 15–18 kg/ha, en algengt er að nota um 10–30% hlutfall í blöndu með vallarfoxgrösum.

OPAL fæst í 10 kg pokum.

Meira um ræktun á vallarsveifgrasi.

Almennar ræktunarleiðbeiningar fyrir vallarsveifgras

Vallarsveifgras leggur grunn að þéttum og endingargóðum sverði. Tegundin gefur góða raun í blöndum með hávaxnari tegundum þar sem hún fyllir upp í eyður og eykur seiglu túna.

Jarðvegur og sáning Tegundin gerir hóflegar kröfur til jarðvegs en þrífst síður í þurrum sandjarðvegi. Vetrar- og svellþol er drjúgt. Vegna hægrar spírunar og rótarmyndunar er vallarsveifgrasi sjaldnast sáð einu sér. Ráðlagt er að sá grunnt, jafnvel í yfirborð, og valta strax í kjölfarið.

Nýting og fóðurgæði Vallarsveifgras skríður oftast í júní eða byrjun júlí. Æskilegt er að slá um skrið til að viðhalda næringargildi. Votverkun hefur reynst vel þar sem tegundin er smágerð og blaðrík. Uppskera er almennt hóflegri en hjá vallarfoxgrasi en fóðrið er steinefna- og próteinríkt. Í vætutíð síðsumars getur mjöldögg lagst á blöðin og rýrt gæði.

Beit og endurvöxtur Neðanjarðarrenglar veita plöntunni drjúgt þol gagnvart ágangi og traðki. Endurvöxtur er jafn, sem gerir tegundina að hentugum kosti til beitar. Sýna þarf þó gætni, þar sem of mikil haustbeit getur skert þrótt plöntunnar næsta sumar.

Sýrustig og kölkun í túnrækt Sýrustig jarðvegs (pH) hefur afgerandi áhrif á framvindu grasa. Ræktaðar grastegundir þrífast vel þar sem sýrustig er á bilinu 6,0 til 6,5, en þá er aðgengi plantna að næringarefnum hagstætt.

Í súrum jarðvegi (pH < 5,5) dregur úr rótarvexti, áburðarnýtingu og samkeppnishæfni túngrasa. Afleiðingin getur orðið aukin hætta á kali og að ræktaða grasið verði undir í samkeppni við illgresi.

Regluleg kölkun viðheldur æskilegu sýrustigi. Hún bætir jarðvegsbyggingu, styður við örverulíf og eykur áburðarnýtingu. Þetta styrkir vöxt og lífslíkur plantna yfir veturinn. Í súrum eða illa framræstum jarðvegi er ending takmörkuð og ábati af sáningu minni.