Ísáningarblanda LÍF 15 kg

Ísáningarblanda LÍF: Öflug svarðarmyndun og aukin framleiðni

Ísáningarblanda LÍF byggir á ræktunartækni sem mikið er notuð á Norðurlöndum til að halda aftur af sjálfsprottnum grastegundum og vinna gegn blettakali. Með því að sá reglulega í túnsvörðinn má viðhalda háu hlutfalli góðra fóðurgrasa og fresta dýrri endurræktun. Í blöndunni eru yrki sem valin hafa verið með tilliti til vaxtarhraða og samkeppnishæfni á kímplöntustigi.

Uppistaðan í blöndunni er vallarfoxgras þar sem sænsku yrkin Switch (30%) og Rakel (25%) mæta norska yrkinu Grindstad (25%). Þessi yrki eru valin fremur en harðgerðustu stofnarnir vegna þess að þau eru fljótari af stað og skila meiri heildaruppskeru þegar þau hafa náð fótfestu í sverðinum. Til að tryggja árangur ísáningarinnar inniheldur blandan 20% af Birger vallarrýgresi. Rýgresið er lykilþáttur í ísáningarfræðinni; það spírar hraðar en flestar aðrar tegundir og fyllir í eyðurnar áður en óæskilegar tegundir villtra grasa setjast að.

Norrænar rannsóknir sýna að ísáning skilar bestum árangri þegar hún er gerð snemma vors eða strax eftir fyrsta slátt, á meðan svörðurinn er opinn. Með því að nota yrki sem hafa jafnan og mikinn vöxt yfir sumarið, líkt og Switch og Grindstad, er tryggt að ísáðar plöntur nái að safna forða fyrir veturinn þrátt fyrir samkeppni frá grösum úr fyrri sáningum.

Innihald:

• Vallarfoxgras: Switch (30%), Rakel (25%), Grindstad (25%)

• Vallarrýgresi: Birger (20%)

Ráðlagt sáðmagn: 25–30 kg/ha. Ísáningarblanda LÍF fæst í 15 kg pokum.

Markmið og ávinningur ísáningar

Yfirsáning og ísáning eru ræktunartæknilegar aðferðir sem miða að því að viðhalda framleiðni og gæðum túna án þess að grípa til fullrar endurræktunar. Norrænar rannsóknir sýna að með því að bæta nýju fræi reglulega í túnsvörðinn má sporna við sjálfsprottnum tegundum og loka eyðum sem myndast vegna kals eða álags. Þessi nálgun lengir nýtingartíma túna og tryggir að hlutdeild verðmætra fóðurgrasa í sverðinum haldist.

Tímasetning og framkvæmd Lykillinn að árangri samkvæmt sænskum og norskum tilraunum er að sá á réttum tíma, gjarnan snemma vors eða strax eftir fyrsta slátt þegar samkeppni frá eldra grasi sem þegar hefur komið sér fyrir, er í lágmarki. Mikilvægt er að tryggja góð tengsl fræs við jarðveg, annaðhvort með sérhæfðum ísáningarvélum sem skera raufar í svörðinn eða með því að valta yfir eftir yfirsáningu. Jarðvegsraki er forsenda þess að kímplöntur nái að festa rætur áður en svörðurinn lokast að nýju.

Val á tegundum og yrkjum Val á yrkjum skiptir sköpum í þessari tækni þar sem nýja grasið þarf að vera fljótt í spírun og þróttmikið á kímplöntustigi. Vallarrýgresi er oft undirstaða í svona blöndum vegna vaxtarhraða þess, en vaxtarsæknir stofnar vallarfoxgrass eins og Switch og Grindstad hafa einnig gefið góða raun. Þessar tegundir nýta opnur í sverðinum betur en harðgerðustu stofnarnir, sem oft eru lengur að koma sér af stað, og auka þannig orkugildi og uppskeru túnsins strax á sama ári.

Hagkvæmni til langs tíma Aðferðin er sérstaklega hagkvæm á svæðum þar sem jarðvinnsla er erfið eða kostnaðarsöm. Með reglulegri ísáningu er hægt að viðhalda þéttleika og lystugleika fóðursins með minni tilkostnaði en fylgir plægingu og nýsáningu. Norræn ráðgjöf leggur þó áherslu á að tæknin komi ekki í stað vandaðrar jarðvinnslu til lengdar, heldur sé hún mikilvægt tæki til að hámarka nýtingu og viðhalda gæðum fóðurframleiðslunnar.